1869 - د هـ ش
اندهشَ يندهش، اندهاشًا، فهو مُندهِش
• اندهش الرَّجلُ: مُطاوع دهَشَ: تحيَّر، انذهل وبُهت "اندهش الطفلُ من الموقف".
