د ن ف

1861 - د ن ف

دَنَف [مفرد]:

1 - مصدر دنِفَ.

2 - مرضٌ ثقيلٌ ملازمٌ لصاحبه "أضرّ به الدّنفُ وأضناه".

3 - مريضٌ لزمه المرَضُ "رجلٌ وامرأةٌ وقومٌ دنَف".

طور بواسطة نورين ميديا © 2015