1792 - د ش ش
دشَّ/ دشَّ في دَشَشْتُ، يَدُشّ، ادْشُشْ/ دُشَّ، دَشًّا، فهو داشّ، والمفعول مَدْشوش ودشيش
• دشَّ الحَبَّ: كسَّرَه، جَرَشَه، دقّه ولم ينعِّمْه "فولٌ مدشوش".
• دشَّ الكلامَ/ دشَّ في الكلام: لغا؛ أكْثرَ منه دون تمعّن.