1781 - د ر و ش
تدروشَ يتدروش، تَدَرْوشًا، فهو مُتدروِش
• تدروش الشَّخصُ:
1 - عَمِلَ عَمَلَ الدّراويش وحذا حَذْوَهُم.
2 - تمسكن وأظهر من نفسه الفقرَ والذلّ.