1704 - خ و ص
خوِصَ يَخْوص، خَوَصًا، فهو أخوصُ
• خوِص الرَّجلُ:
1 - غارت عينُه وضاقت "شيخ أخوصُ".
2 - صَغُرت إحدى عَيْنَيْه بالنسبة للأخرى.