ح ط ب

1420 - ح ط ب

تحطيب [مفرد]:

1 - مصدر حطَّبَ.

2 - مبارزة بالعِصيّ الطَّويلة، وتشيع في صعيد مصر "يجيد التَّحطيب".

طور بواسطة نورين ميديا © 2015