126 - أ ز ر
تآزرَ يَتآزَر، تآزُرًا، فهو مُتآزِر
• تآزَر أهلُ الحيّ: مُطاوع آزرَ: تعاضدوا وتعاونوا وترابطوا "يتآزرون في تجميل قريتهم".