5393 - هـ ر ع
أُهرِعَ يُهرَع، إهراعًا، والمفعول مُهرَع
• أُهرِع الشَّخصُ:
1 - هُرِع؛ أسرع أو عدا في اضطراب.
2 - أُرعد من غضب أو ضعف أو خوف أو حُمَّى أو برد.
-[2344]- 3 - خفَّ عقلُه.