5251 - ن هـ ب
نَهْب [مفرد]: ج نِهاب (لغير المصدر) ونُهوب (لغير المصدر):
1 - مصدر نهَبَ.
2 - منهوب، ما يؤخذ قهرًا.
3 - غرضٌ معرّضٌ للإصابة "أصبح فلانٌ نهْبًا للطَّعْن".