ن ك د

5226 - ن ك د

تنكَّدَ يتنكَّد، تنكُّدًا، فهو مُتنكِّد

• تنكَّد عيشُه: مُطاوع نكَّدَ/ نكَّدَ على: تكدَّر، وصار عسيرًا شاقًّا "تنكّد الأبُ من سلوك ابنه: تضايق، لم يعد يطيق".

طور بواسطة نورين ميديا © 2015