5148 - ن ض ر
نضِرَ يَنضَر، نَضَرًا، فهو نضِر وأنضرُ
• نضِر وجهُه: نضَر؛ كان ذا رونقٍ وبهجةٍ وطراوة "وجهٌ نضِرٌ".