5069 - ن خ ر
مَنْخَر/ مَنْخِر/ مُنْخُر/ مِنْخَر [مفرد]: ج مَناخِرُ: (شر) مِنخار، ثَقْبُ الأنف، مذكّر ولا يجوز تأنيثه ° بطرْفِ منخريه: باحتقار.