5056 - ن ح ب
نحْب [مفرد]:
1 - مصدر نَحَبَ ° سار على نَحْبٍ: سار سيرًا سريعًا.
2 - أجَلٌ، مُدّة " {فَمِنْهُمْ مَنْ قَضَى نَحْبَهُ} " ° قضَى نحْبَه: مات، استوفى أجله.