ل ط خ

4566 - ل ط خ

لطَخَ يَلطَخ، لَطْخًا، فهو لاطخ، والمفعول مَلْطوخ

• لطَخه بكذا: بقّعه، لوَّثه ووسَّخه به "لطَخ ثيابَه بالحِبْر-

-[2012]- لطخَه بالوَحْل" ° لطَخ فلانًا بسوء: رماه به/ عابه به.