4046 - ق ض ي
استقضاء [مفرد]:
1 - مصدر استقضى.
2 - (قن) إخطار أو
-[1830]- تنبيه يوجِّهه مسئول إلى شخصٍ آخر يضمِّنه إنذارًا بتنفيذ أمرٍ ما، وإلاّ طلبه إلى القضاء لمحاكمته.