3622 - غ ن ي
غَناء [مفرد]:
1 - مصدر غنِيَ/ غنِيَ بـ/ غنِيَ عن/ غنِيَ في.
2 - نفع، كفاية "لا غناء فيه- هذا يُغني غَناء ذاك" ° ليس عنده غناء: ما يُغتنى به.
3 - عكس الفقر.