3574 - غ ص ن
غصَّنَ يغصِّن، تغصينًا، فهو مُغصِّن
• غصَّن العنقودُ: أغصن، كبُر حبُّه.
• غصَّنتِ الشَّجرةُ: نبتت أغصانُها.