3559 - غ ر و
غَرْو [مفرد]:
1 - مصدر غرَا.
2 - عَجَب "لا غَرْو في أنّه أكثرهم نجاحًا، فهو أشدّهم نشاطًا" ° لا غَرْو من كذا: لا عَجَب.