أ ت ي

56 - أ ت ي

مَأْتاة [مفرد]:

1 - مصدر ميميّ من أُتيَ/ أُتيَ بـ/ أُتيَ من.

2 - وجهٌ يُؤتَى منه "أتى الموضوعَ من مأتاته".

طور بواسطة نورين ميديا © 2015