3009 - ص غ ر
صغَرَ يَصغُر، صَغْرًا، فهو صَغير، والمفعول مَصْغور
• صغَرني فلانٌ: كانت سِنُّه أقلَّ من سِنِّي "هو يَصغُر أختَه بسنة واحدة".