ش ت م

2759 - ش ت م

شتْم [مفرد]:

1 - مصدر شتَمَ.

2 - سِباب، كلام مُهين "أشبعَه شتمًا- *ومن لا يتّقِ الشَّتمَ يُشتمِ*".

طور بواسطة نورين ميديا © 2015