2756 - ش ت ت
شَتات [مفرد]:
1 - مصدر شتَّ/ شتَّ بـ ° جاء القوم شَتاتَ شَتات: متفرِّقين.
2 - ما تفرّق من الأمر وغيره "جمع شتات أفكاره- أمر شَتات: متفرِّق".