2468 - س خ ر
استسخرَ بـ/ استسخرَ من يَستسخِر، استسخارًا، فهو مُسْتسخِر، والمفعول مُستسخَرٌ به
• استسخر بمنافسِه/ استسخر من منافسه: سخِر منه، هزِئ به " {وَإِذَا رَأَوْا ءَايَةً يَسْتَسْخِرُونَ} ".