2110 - ر ش ف
رَشُوف [مفرد]: طيِّب "شرابٌ/ ريقٌ رشوف" ° امرأةٌ رَشوف: طيبة الفم- رَجُل رَشوف: إذا بدأ يُحسن فخيف عليه أن يسيء.